Analiza techniczna stanowi kolejną metodę prognozowania cen. Aby dokonać prognozy analizuje się ruchy cen w przeszłości. Analiza techniczna skupia się wyłącznie na informacji rynkowej i opiera się na założeniu, że wszystkie podstawowe informacje są już odzwierciedlone w cenie. W przeciwieństwie do analizy fundamentalnej, analitycy techniczni próbują przewidzieć kształtowanie się cen w przyszłości na podstawie wzorców zachowań cen, które w przeszłości sygnalizowały ich zmiany.
Podstawowym narzędziem analizy technicznej są wykresy. Poniżej zamieszczono podstawowe informacje na temat najpopularniejszych narzędzi analizy technicznej używanych do identyfikacji trendów i powtarzających się wzorców na zmieniających się rynkach.
Istnieją trzy podstawowe rodzaje wykresów używanych w analizie technicznej:
Wykres liniowy: Wykres liniowy to graficzna prezentacja zmian kursów pary walutowej w czasie. Linię tworzy się poprzez łączenie punktów oznaczających codzienne ceny zamknięcia.
Wykres słupkowy: Wykres słupkowy odzwierciedla dynamikę cen pary walutowej w postaci pionowych słupków dla dziennych danych w oznaczonych przedziałach czasowych (np. co pół godziny). Każdy słupek posiada 4 „haczyki” reprezentujące kurs otwarcia, zamknięcia, wysoki i niski (OCHL) dla danego przedziału czasowego.
Wykres świecowy: Wykres świecowy jest wariantem wykresu słupkowego z tym, że wykres świecowy pokazuje ceny OCHL w postaci „świec” z knotami na obu końcach. Jeżeli kurs otwarcia jest wyższy niż kurs zamknięcia, korpus świecy jest wypełniony kolorem. Jeżeli kurs zamknięcia jest wyższy niż kurs otwarcia, korpus świecy jest „pusty”.
Jednym z celów analizy technicznej jest określenie poziomów „wsparcia” i „oporu” Opiera się to na przekonaniu, że rynek będzie skłonny do dokonywania transakcji powyżej swoich poziomów wsparcia i poniżej poziomów oporu. Poziom wsparcia wskazuje taki poziom ceny, poniżej którego danej walucie będzie trudno zejść. Jeżeli cena wielokrotnie nie schodzi poniżej tego punktu, na wykresie pojawia się linia prosta.
Poziom oporu, natomiast, wskazuje taki poziom ceny, powyżej którego danej walucie będzie trudno wzrosnąć. Jeżeli cena wielokrotnie nie wzrasta powyżej tego punktu, na wykresie pojawia się linia prosta.
W przypadku przełamania poziomu wsparcia lub oporu oczekuje się, iż rynek będzie rozwijał się w tym kierunku. Poziomy te określa się na podstawie analizy wykresu oraz oceny, gdzie rynek w przeszłości napotkał nieprzezwyciężone wsparcie lub opór.
Średnie kroczące lub inaczej ruchome stanowią jeszcze jedno narzędzie śledzenia trendów cenowych. W swojej najprostszej formie średnia ruchoma to średnia cen zmieniająca się czasie. 10-dniową średnią ruchomą oblicza się dodając ceny zamknięcia z ostatnich 10 dni, a następnie dzieląc uzyskany wynik przez 10. Następnego dnia wyrzuca się cenę najstarszą i zamiast niej dodaje cenę zamknięcia w nowym dniu; teraz sumę tych 10 cen dzieli się przez 10. W ten sposób średnia codziennie „kroczy” o jeden dzień naprzód.
Metoda średnich kroczących stanowi bardziej mechanistyczne podejście do wejścia lub wyjścia z rynku. Aby lepiej zidentyfikować punkty wejścia i wyjścia, średnie kroczące często nakłada się na wykresy słupkowe. Kiedy rynek zamyka się powyżej średniej kroczącej, jest to generalnie interpretowane jako sygnał do kupowania. Podobnie, jeżeli rynek zamyka się poniżej średniej kroczącej, jest to sygnał do sprzedawania. Niektórzy gracze muszą zobaczyć faktyczną zmianę kierunku krzywej średniej kroczącej, zanim zaakceptują to, jako sygnał do kupna lub sprzedaży.
Wrażliwość krzywej średniej kroczącej oraz liczba produkowanych przez nią sygnałów do kupna i sprzedaży jest skorelowana bezpośrednio z długością wybranego przedziału czasowego. 5-dniowa średnia krocząca będzie wykazywać większą wrażliwość i wywoła więcej sygnałów do kupna i sprzedaży niż średnia 20-dniowa. Jeżeli średnia jest nadmiernie wrażliwa, może okazać się, że gracze zbyt często wchodzą w rynek i wychodzą z niego. A drugiej strony, jeżeli średnia krocząca nie jest wystarczająco wrażliwa, gracze ryzykują przeoczenie nadarzających się szans z powodu zbyt późnego rozpoznania sygnałów.
Średnie kroczące mogą stanowić niezwykle użyteczne narzędzie dla graczy posługujących się analizą techniczną.
Linia trendu stanowi pomoc w zidentyfikowaniu trendu oraz potencjalnych obszarów wsparcia i oporu. Linia trendu jest linią prostą, łączącą co najmniej dwa ważne szczyty lub dołki w dynamice cen aktywu będącego przedmiotem obrotu. Linii trendu pomiędzy tymi dwoma punktami nie może przerywać żaden inny ruch ceny. W ten sposób linia trendu wyznacza obszar wsparcia lub oporu, gdzie kierunek zmiany ceny odwrócił się (szczyty i dołki), a linia nie została przekroczona. Im dłuższa linia trendu, tym wartościowsza, szczególnie wówczas, gdy cena kilkakrotnie dotknęła linii bez jej przekraczania.
Przekroczenie długookresowej linii trendu może wskazywać możliwość odwrócenia się trendu. Nie ma, jednakże, żadnej gwarancji, że właśnie tak się stanie. Jak w przypadku wszystkich wskaźników odwrócenia się kierunku zmian ceny, nie ma żadnej gwarantowanej metody wyprzedzającego określenia kierunku ruchu cen w przyszłości.
Kiedy rynek wraca do poprzedniego, niskiego poziomu po znacznym wzroście, często poziom wsparcia będzie umiejscowiony właśnie w tym poprzednim, niskim punkcie. Jeżeli ten poziom wsparcia utrzyma się, wówczas powstaje formacja „podwójnego dna”, która może sygnalizować przyszły wzrost do znacznie wyższych poziomów. Podobna formacja składa się z trzech powrotów do tego samego poziomu, co tworzy formację „potrójnego dna” Odwrotnie, kiedy rynek dwukrotnie lub trzykrotnie napotyka opór na danym poziomie w dłuższym okresie, tworzy się formacja podwójnego lub potrójnego szczytu, co może sygnalizować przyszły spadek do znacznie niższego poziomu.
Formacja podwójnego lub potrójnego dna daje również dobre podstawy do złożenia zlecenia sell-stop. Takie zlecenie normalnie zostałoby złożone tuż poniżej poprzednich dołków. Podobnie, formacja podwójnego lub potrójnego szczytu daje dobrą podstawę do złożenia technicznego zlecenia buy-stop tuż powyżej poprzednich szczytów.
Kiedy rynek szybko ewoluuje w danym kierunku, trend ten może czasem się odwrócić w wyniku zamykania pozycji z zyskiem przez uczestników rynku. Zjawisko to nazywane jest również zniesieniem; często jest to dobra okazja do ponownego wejścia na rynek na bardziej atrakcyjnych poziomach, zanim trend powróci do poprzednich wartości.
Powszechnie stosowanym sposobem mierzenia zniesień są wskaźniki Fibonacciego.